__Τα τελευταία μας νέα!

Εδώ θα μαθαίνετε όλα τα τελευταία νέα του Συλλόγου μας, καθώς και πληροφορίες για όλες τις καινούργιες εκδρομές και σχολές που οργανώνουμε. Επιστρέφετε συχνά σε αυτή τη σελίδα!

ΟΙΚΟΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ την Τετάρτη 11-02 στα ΓΡΑΦΕΙΑ ΜΑΣ

Οι οικοκοινότητες είναι σχετικά μικρού μεγέθους σύγχρονες κοινότητες στην Ευρώπη και Αμερική (50-1000 άτομα) με συνειδητές θέσεις σε σχέση με την κατανάλωση, την διατροφική και ενεργειακή αυτονομία, την τοπικότητα και το περιβάλλον και συγκεκριμένη κοινωνική, οικονομική και οικολογική  οργάνωση που επιχειρούν εναλλακτικές στάσεις ζωής όσον αφορά τις ανθρώπινες σχέσεις όσο και στο περιβάλλον μας, αστικό και φυσικό.

Τι έχουν πετύχει τέτοιες κοινότητες μέχρι τώρα; Υπάρχουν αστικές οικοκοινότητες και αν ναι πως οργανώνονται;

Μήπως θα μπορούσαμε άραγε να εμπνευστούμε και να δούμε τον Βριλησσό σαν μία πρώιμη μορφή αστικής οικοκοινότητας και αν ναι, τότε πως θα μπορούσε να ενδυναμωθεί;

Ο εισηγητής Νίκος Αναστασόπουλος είναι αρχιτέκτων, μέλος του Βριλησσού.

ΧΩΡΟΣ: στα γραφεία μας . ΩΡΑ: 20:00

Σάββατο 14-02 ΒΕΛΟΥΧΙ ( συμπληρώθηκε 02-02 )

Το κόστος της εκδρομής είναι 65 Ε για τα μέλη και 75 Ε για τους φίλους Δηλώσεις συμμετοχής με προκαταβολή 30 Ε

ΣΑΒΒΑΤΟ: Αναχώρηση για τη περιοχή Καρπενησίου.  μάθημα χειμερινού βουνού στην περιοχή του χιονοδρομικού

ΚΥΡΙΑΚΗ: ανάβαση  στη κορυφή Σεϊντάνι ( 2375 μ. ). Επιστροφή από τα ίδια.

Ω.Π. 4-5.Εξοπλισμός χειμερινού βουνού.

ΑΡΧΗΓΟΣ: Δήμητρα Μαζαράκη.

ΔΙΑΜΟΝΗ: Στο καταφύγιο

ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ: Σταθμός Δουκ. Πλακεντίας, ΩΡΑ : 7:00

Καθαρή Δευτέρα 27/02 Βασιλίτσα (συμπληρώθηκε 21-01)

To κόστος της εκδρομής είναι 90 Ε για τα μέλη και 120 Ε για τους φίλους .
Η τιμή είναι ίδια και για τα παιδιά .
Η μετακίνηση θα γίνει με ΙΧ αυτοκίνητα .
Το καταφύγιο , όπου φτάνει το αυτοκίνητο , διαθέτει κουβέρτες σεντόνια και ζεστό νερό για μπάνιο .
Επίσης διαθέτει πρωινό το οποίο συμπεριλαμβάνεται στην τιμή .
Δηλώσεις συμμετοχής με προκαταβολή 50 Ε στην κ Εύα Βελισσαρίου τηλ   6979444758  -   οι ενδιαφερόμενοι να βιαστούν , έως   28 ΑΤΟΜΑ

ΟΛΙΓΥΡΤΟΣ – ΣΚΙΠΙΖΑ(1937μ)……………………………………17και 18/1/2009

Γράφει η Άρια Πιτσάκη

Σάββατο μεσημέρι και η μέρα είναι super! Καλός οιωνός! Μια ακόμα εκδρομή μας θα πάει καλά! Αφού έχουμε ανταλλάξει τις δέουσες ευχές και τα σταυρωτά ματς μουτς, μιας και συναντιόμαστε για πρώτη φορά μετά την αλλαγή του χρόνου, αναχωρούμε  στις 14.00 ακριβώς για την πρώτη ανάβαση του 2009. Όλοι όπως πάντα μέσα στην τρελή χαρά !!

Στο επόμενο δίωρο έχουμε σχεδόν φτάσει στον προορισμό μας και λίγο πριν το καταφύγιο του ΕΟΦ κάνουμε τα απαραίτητα ψώνια….(χωρίς σχόλια…!) στο Κεφαλάρι Κορινθίας. Στο επόμενο μισάωρο μπαίνουμε στο καταφύγιο και διασκορπιζόμαστε τριγύρω θαυμάζοντας αυτόν τον τόσο καλά διατηρημένο χώρο που θα μας φιλοξενήσει για μια βραδιά  Εντωμεταξύ κάποιοι καταπιάνονται με τις…φωτιές και άλλοι με την κουζίνα.

Έτσι ως ΣΕΦ και βασικός ΜΑΙΤΡ αυτοπροσδιορίστηκε  ο Μάχος και φυσικά κανένας δεν έφερε αντίρρηση καθότι ήμασταν σίγουροι ότι θα φάμε μακαρονάδα άνευ τρίχας και όχι τρίχες μακαρονάδα! Το τζάκι και την θράκα ανέλαβε ο Διαμαντής καθώς έχει αποδείξει πολλές φορές ότι κατέχει καλά το αντικείμενο και τουλάχιστον ούτε θα κρυώσουμε και επίσης όλο και κάτι θα ψήσουμε!
Ο Στέλιος βάζει και αυτός το χεράκι του.

Και διαβάστε λοιπόν τι φάγαμε!!!!!

Μενού βραδιάς 38 νοματαίων

Ορεκτικά: Συκοπαϊδα αλά Νίνα di Corfu και φυσικά τσίπουρο, ψωμί ζυμωτό με γλυκάνισο hand made by Aliki και φέτα Στυμφαλίας, σύμμεικτο λουκάνικο μάλλον με ολίγον προβατίνα από το χωριό Κεφαλάρι και τέλος σπανακόπιτα –τυρόπιτα που την κουβάλησαν σε ταπεράκια τα μέλη μας από την Αθήνα!
Σαλάτα: Λάχανο – καρότο με σως Βιολέτας!
Κυρίως πιάτα: Ξινός τραχανάς, μακαρόνια με κόκκινη σάλτσα αλά Φλωρεντία και από τα κάρβουνα…αγριογούρουνο, μανιτάρια Πλευρώτους και σουβλάκια κοτόπουλου  (κατά τα λεγόμενα του Στάθη το αγριογούρουνο γδάρθηκε με “piolet”- έλεος!!)
Επιδόρπιο: Μαύρη επιλεγμένη σοκολάτα, καριόκες Καλυψούς γωνία, ξερά βερίκοκα και φυσικά η Βασιλόπιτα του Συλλόγου για το 2009, η οποία και κόπηκε αφού σταυρώθηκε με τον πατροπαράδοτο τρόπο – με « piolet» δηλαδή - από το Θεόδωρο Ζολώτα .
Το φλουρί έτυχε στον ψήστη Στέλιο …δικαιωματικά! (τον έφαγαν οι φλόγες τον άνθρωπο!)
Κρασιά: Ροζέ Ταΰγετου και λευκό γνωστής οικογένειας ( δεν αποκαλύπτουμε ονόματα γιατί οι φιάλες είναι συλλεκτικές)
Και όλα αυτά…………………………………………        μόνο με 45 ευρώ!!!!!!!!!!!!!

Έκτακτες παρουσίες… Μίμης , Φρόσω, Αντώνης…...και έτσι οι νοματαίοι έγιναν 38!

Το πρωί της 18ης Ιανουαρίου αναχωρήσαμε στις 7.00 ακριβώς με κατεύθυνση το σημείο εκκίνησης της πορεία μας προς το βουνό.
Μια ώρα νωρίτερα είχε προηγηθεί το πρωινό μας …..Τραχανάς (για να μη πάει χαμένος), κρουασάν και μπισκότα ειδικού τύπου επιλεγμένα από τα μέλη μας, ψωμί με βούτυρο και άφθονος καφές και τσάι.
Σημείωση : το πρωινό ήταν τόσο γρήγορης όσο και αργής απελευθέρωσης ενέργειας , όπως καθορίζεται από τους κανόνες διατροφής του ορειβάτη! Γλυκαιμικοί δείκτες υψηλοί και χαμηλοί!
Όλα τα παραπάνω δεν ισχύουν  για τον Στάθη ο οποίος εκτός του ότι ακολουθεί ένα πολύ προσωπικό πρόγραμμα διατροφής, επιπλέον δεν τρώει μόνο για τον εαυτό του αλλά και για την φουκαριάρα την μάνα του που έχει ζάχαρο και δεν μπορεί να φάει …αλλά και για τον Λάμπρο που ποτέ δεν τρώει τίποτα για πρωινό γιατί κόβεται και δεν μπορεί να κάνει βήμα!

Λίγο πριν τις 8.00 ξεκινήσαμε με αρχηγό τον Γιώργο Κοντογιοργακόπουλο μια ακόμα υπέροχη ανάβαση που στην συνέχεια είχε πολύ λιακάδα, καταπληκτική θέα από τα γύρω βουνά και πολύ καλαμπούρι.
Φτάσαμε στο διάσελο έχοντας τον ήλιο κόντρα και τα πνευμόνια γεμάτα οξυγόνο. Καθορίστηκε η ομάδα επιστροφής και η ομάδα ανάβασης κορυφής.

Μετά το διάσελο συνεχίζουμε με  αρχηγό τον Διαμαντή για την κορυφή , αφήνουμε τα μπατόν μας και πιάνουμε τα πιολέ μας για να συνεχίσουμε.
Όσο ανεβαίναμε τόσο πιο όμορφα ήταν . Σε ένα σημείο βρήκαμε κάποια δυσκολία λόγω της σκιάς ενός βράχου που έκανε το χιόνι να παραμένει παγωμένο.
Μια –δυο λανιέρες, σχοινί, καθώς και η εμπειρία των παλαιοτέρων μας έδωσαν την δυνατότητα να συνεχίσουμε.
Καταφέραμε και οι 14 να φτάσουμε στην κορυφή Σκίπιζα και να θαυμάσουμε το τοπίο γύρω μας…Στο κατέβασμα είχαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε τα πιολέ μας….Πως σταματάει αυτό το πράγμα? Τελικά είναι όντως το φρένο μου? Βάλαμε τον ποπό μας κάτω και τσουλήσαμε στο παγωμένο χιόνι δοκιμάζοντας την αίσθηση της πτώσης ….Κάναμε τσουλήθρες για μάθημα και στο τέλος για πλάκα…με γέλια και φωνές ευχαρίστησης!

Κατά τις 5.00 το απόγευμα φτάσαμε στο χωριό όπου μας περίμεναν και οι υπόλοιποι της ομάδας …και τι άλλο? Ε! φάγαμε …σε τοπική ταβέρνα!

Φτάνοντας στην Αθήνα το βραδάκι σκέφτομαι πως …..ζω μεγάλες στιγμές !!! Και θέλω να ζήσω κι άλλες!!!